Auteur Topic: Spierbevangen, wat nu?  (gelezen 1026 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Offline Eveline

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 730
  • Geslacht: Vrouw
Spierbevangen, wat nu?
« Gepost op: april 18, 2012, 22:09:55 pm »
Lange tijd niks gehoord van mij en mijn Dikke Pony. Ja, dat is haar 'troetelnaam'.
Of beter WAS, want de Dikke Pony is geen dikke pony meer, maar eerder van het type
mager racepaard.

Maandag 2 april:
Paard  en ik gingen gezellig buiten rijden. Een vriendin stond aan de zijkant. Na een 10 minuutjes
stappen en een klein drafje stopte ik even bij haar. Na een paar woorden tegen elkaar gezegd te hebben,
spoorde ik mijn paard weer aan. Er gebeurde echter niks. Uiteindelijk kreeg ik haar in beweging.
Maar het was anders. Het leek alsof ze mankte. Ik stapte meteen af. Volgens mij mankte ze vooraan,
volgens die vriendin mankte ze achteraan, en volgens nog iemand anders mankte ze op alle 4.

Opeens begon mijn paard te trillen, zigzaggen, waggelen en hield ze haar hoofd schuin. In paniek
heb ik haar naar de stal gebracht. Meteen de dierenarts gebeld. Diagnose: spierbevangen. Beter bekend
als maandagziekte. Paardlief werd meteen geïnjecteerd met een overdosis vitamine E.
Ze heeft het in de ergste vorm.

De dag nadien mocht ik met haar stappen. Dat ging super. Helemaal blij ging ik de daaropvolgende dag weer
naar haar. De teleurstelling was groot toen ik mijn paard als een hoopje ellende in een hoekje van de stal vond.
Ze kon niet stappen, niet met haar hoofd aan de grond om te eten,... Dagenlang heb ik haar enkel 3xdaags
onder het solarium gezet.

Ze krijgt niks van krachtvoer meer (geen rekening gehouden met de mensen die zo dom zijn om naar mij te komen
en te zeggen: "Ha ja, ik heb uw paard eten gegeven he. 't Was zo aan 't bokken en aan 't steigeren." Ik ben toen
even 'uit mijn sloffen geschoten'. Mijn paard kan amper bewegen, hoe kan het dan steigeren en bokken?! Dat doet ze
zelfs niet als ze wél kan bewegen. En dat briefje op de stal 'GEEN krachtvoer' is volgens mij geen grapje! Maar dat
terzijde.) en ze krijgt een schep wortelen (plusminus 7 wortelen). Daarnaast krijgt ze uiteraard haar dagelijkse portie
hooi, die, nu ze ziek is, even verdubbeld is, waar ik wel blij om ben.

Sinds vorige week stap ik weer met haar. Het ging traag maar ze liep wel regelmatig. Ondertussen loopt ze alweer
veel actiever (het is een draver, voor wie die gangen een beetje kent) en hebben we ons zelfs al aan een drafje gewaagd.

En zo komen we stilaan bij mijn vraag. Uiteraard heeft mijn paard na 16 dagen niet werken en geen eten niks van
spieren meer en amper conditie. Ook heeft ze nog steeds een verdikking rechts in de hals (links heeft ze ook een
subcutane bloeding gehad door de injectie maar die is volledig uitgezakt) en een verdikt linkerachterbeen. Die
verdikking is heel subtiel, maar ze is er wel en er moet rekening mee gehouden worden. Na 100 telefoontjes
met de dierenarts en 3 bezoekjes van hem in dezelfde week zijn we tot het besluit gekomen dat mijn paard
zo snel mogelijk weer in de arbeid moet.

Maar hoe begin je daar nu aan? Zo zou ik haar graag morgen een keertje los willen laten in paddock of binnenpiste
(afhankelijk van het weer), maar zal ze zich dan niet forceren? En wat met longeren? Mag dat al? En hoe lang, en
hoe opgebouwd? Ook wordt mij aangeraden om zo snel mogelijk het rijden weer op te pakken, maar mijn paard
zit nog steeds met die stijve nek (links en rechts gaat degelijk, op en neer gaat helemaal niet). Ik tast zo'n beetje
in het duister.

Zijn er dus mensen die ervaring hebben met deze of soortgelijke situatie?
- Mijn beste vriendin weegt 500 kilo en heeft flaporen, een gigantisch grote neus en een paardengebit.
Maar ze heeft een hart van goud en staat altijd voor mij klaar. Native ♥


Offline Niki_Ramira

  • Full Member
  • ***
  • Berichten: 358
  • Geslacht: Vrouw
Re: Spierbevangen, wat nu?
« Reactie #1 Gepost op: april 19, 2012, 07:53:50 am »
Goh, wat een moeilijke situatie...
Je zou dus eigenlijk stilletjes de conditie moeten opbouwen en je paard terug soepel moeten krijgen..

Ik heb zelf (nog) niet in deze situatie gezeten maar ik zou persoonlijk beginnen met een korte periode aan de longe en dit opbouwen en dan korte periodes rijden (mss int begin enkel stappen en dan als je voelt dat hij/zij het aankan een licht drafje en zo verder..)

Over dat loszetten ben ik zelf niet helemaal zeker; ik zou geneigd zijn hem/haar wel los te zetten (best wel met toezicht)

Offline HippoHope

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 1093
  • Geslacht: Vrouw
  • passie voor paarden
Re: Spierbevangen, wat nu?
« Reactie #2 Gepost op: april 19, 2012, 09:05:08 am »
Ik denk dat je wel rustig kan opbouwen met stappen aan de lounge en eventueel een klein drafje. Ik zou haar ervoor wel even onder de lampen zetten want dan zijn haar spieren al wat ontspannen. Je kan haar voor het longeren dan misschien ook even gymastiseren voor haar stijve nek. Loslaten zou ik nog niet doen omdat ze nog zou stijf is dan is de kans groot dat ze haar pijn gaat doen als ze wil gaan rollen ofzo.

Offline Merline

  • Global Moderator
  • Sr. Member
  • *****
  • Berichten: 4580
  • Geslacht: Vrouw
  • °horses for courses°
Re: Spierbevangen, wat nu?
« Reactie #3 Gepost op: april 19, 2012, 12:03:11 pm »
Wat betreft maandagziekte 'in de ergste vorm', is die hoge dosering vit. E de enige therapie geweest die jouw DA heeft gegeven of is er meer in de behandeling gebeurd ? Persoonlijk vind ik het wat 'mager' klinken, enkel vit. E te geven in een acuut stadium & ergste vorm van. Doel is verdere spierbeschadiging te beperken. Heeft hij bloed afgenomen voor onderzoek op stoffen die vrijkomen bij spierbeschadiging? Daarop kan nl de ernst van de aandoening ingeschat worden en na de acute fase en behandeling, de vervolgtherapie worden afgestemd. Afijn, zijn therapie, zijn beslissingen:  voor mijn interesse, ik vroeg het mij af bij jouw verhaal.

Wat het bewegen betreft en het opbouwen van de conditie: wees niet bang met haar aan de slag te gaan. Idd stappen, deels weidegang geven.
Op den duur iets intensiever gaan trainen, maar met meer afwisseling geeft minder spierbeschadiging. De werkdruk verhogen waarbij je de werklast dus gaat verdelen. Maak bv eens gebruik van een andere ruiter, verschillende trainingsomstandigheden, de stapmolen indien aanwezig etc.

Qua voer zou je niet hoeven te beperken tot enkel hooi, er zijn meer mogelijkheden welke ook nog ondersteunend werken. In de voeding geef je iig best een hoog vezel en hoog vetgehalte, zeker geen snelle suikers, wortelen dus beter niet). Je kunt biologische spelt bijvoeren, lijnzaad en bietenpulp werken positief.

Je kunt haar verder ondersteunen in het herstelproces met bv:
Een complex van spierkruiden. De meeste mixen hiervan bevatten ingrediënten die pijnstillend zijn; rust geven; de prikkelbaarheid van de spieren verlagen en afvalstoffen afvoeren. (mss via jouw DA verkrijgbaar, anders via een holistische dierenartsenpraktijk)
Verder heeft Traumeel heeft een positief effect op de verhoging van de doorbloeding van het spierweefsel, op bloeduitstortingen en spierverscheuringen (de subcutane bloeding, verdikking vh achterbeen)
Myo-Cure: dit stimuleert m.n. de spierstofwiselling.
Lokaal behandelen van aangedane spieren -vaak de broekspieren-. Bv met een spierbalsem of een crème met Arnica: die geeft warmte en dringt dieper door (haar nek)
Verder werkt ook positief: het bijgeven van anti-oxidanten, selenium en magnesium.

Voor toepassing en de hoeveelheden raadpleeg je best je DA, hij zal de vorderingen van je pony kennen.

Heb je gedacht aan ondersteunende therapie als bv osteopathie, fysiotherapie en shiatsu. Een mooie aanvulling op het hele management om je paard hier uit te krijgen en te houden ? 
Succes  :)
L'air du paradis est celui qui souffle entre les oreilles d'un cheval

Offline Eveline

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 730
  • Geslacht: Vrouw
Re: Spierbevangen, wat nu?
« Reactie #4 Gepost op: april 19, 2012, 13:29:00 pm »
Dankjewel Merline! Wat een hele boterham. Daar ga ik me eens diep over buigen.
Probleem is dat mijn paard op een manege staat, en ik kan niet zomaar regelen wat ze wel
en niet krijgt.

Wat betreft de behandeling: mijn DA zei dat hij bloed zou kunnen trekken, maar de waarden zouden
zo hoog liggen dat het weinig nut had om dat te laten doen, omdat het ons toch niet wijzer zou maken.

Aan selenium en magnesium heb ik ook zitten denken. Alle andere mogelijkheden die je opsomt
zal ik eens bespreken met mijn dierenarts. Alvast heel hard bedankt! Die subcutane bloeding zou overigens
komen door de injectie.

Die stapmolen kan ik inderdaad ook eens proberen. En die andere ruiter, tgoh, ik zoek al 2 jaar naar
iemand maar niemand rijdt graag met haar. Momenteel is er wel iemand, dankuwel HippoHope voor alle goeie
zorgen, maar ook zij is niet zo'n echte fan van de gangen van mijn paard. Ik wil dan ook niemand dwingen
om met haar te rijden, want dat leidt enkel tot frustraties. Zowel bij de ruiter als bij mijn paard.
Nu, ikzelf ben een echt watje als het om mijn paard gaat. Ik zou dus nu met haar moeten rijden, maar
elke beweging die ze maakt krijg je van mijn kant al 'oooehs' en 'aaahs', ik denk dan ook meteen dat er
iets mis is.

En die weidegang, vormt dat dan geen probleem met het jonge gras, dat vol eiwitten zit?
- Mijn beste vriendin weegt 500 kilo en heeft flaporen, een gigantisch grote neus en een paardengebit.
Maar ze heeft een hart van goud en staat altijd voor mij klaar. Native ♥

Offline Sofie Alens

  • Sr. Member
  • ******
  • Berichten: 2334
  • Geslacht: Vrouw
Re: Spierbevangen, wat nu?
« Reactie #5 Gepost op: april 19, 2012, 15:04:35 pm »
Sorry voor mijn onbeschofte vraag, maar wat voor DA heb jij eigenlijk?  Is een bloedonderzoek niet het eerste wat gedaan moet worden?  Stel dat je paard nu geen maandagziekte heeft, maar bvb de ziekte van Lyme?  Ik wil je zeker niet ongerust maken, maar ik zou toch op z'n minst bloed laten trekken om zeker te zijn ...

Offline Merline

  • Global Moderator
  • Sr. Member
  • *****
  • Berichten: 4580
  • Geslacht: Vrouw
  • °horses for courses°
Re: Spierbevangen, wat nu?
« Reactie #6 Gepost op: april 21, 2012, 06:59:53 am »
Eveline, die weidegang ook met het oog op beweging.
Misschien heb je beschikking over een perceeltje met bv nog wat gras van vorig jaar; langer & oud gras, dat 'plukkerig' en bruin/geel ziet: alsof er hooi op staat. Dat kan geen kwaad en daar is het zoeken naar verse sprietjes.
Ook een afgezet stuk 'verse' weide kan. De groei zit nu nog niet echt in het gras als je vreest voor een nog niet begraasd stuk stuk weide. Misschien kun er iig enkele uren per dag gebruik van maken. Dan best in de ochtenduren of late namiddag ivm de weersomstandigheden: de fructaangehaltes zijn dan lager. Bewolkt weer is ideaal  :)
Zetten op een redelijk kale weide of paddock cq zandpiste. Welke plek je daarvan voorhanden hebt, je kunt haar bv daar het hooi geven. Verdeel je dat over 2 à 3 plekken dan heeft ze toch weer een stukje meer beweging dan op stal  :).

 
L'air du paradis est celui qui souffle entre les oreilles d'un cheval

Offline Eveline

  • Hero Member
  • *****
  • Berichten: 730
  • Geslacht: Vrouw
Re: Spierbevangen, wat nu?
« Reactie #7 Gepost op: april 21, 2012, 19:12:15 pm »
Update: Native werd gisteren voor het eerst 10 minuutjes gelongeerd en het ging super.  :)

Merline: zoals jij het beschrijft is het voor mij onmogelijk om uit te voeren. De weides bij ons
mogen enkel betreden worden door paarden die hun energie al kwijt zijn (anders gaat het gras zogezegd 'kapot').
Ze zijn trouwens rijkelijk begroeid met veel te veel gras, en ze zijn ook veel te groot. (afzetten is geen optie)

Verder hebben we wel een paddock, maar die is tegenwoordig bijna voortdurend bezet, en ik wil mijn paard
in deze conditie niet meteen in een vreemde kudde gooien. Mocht ik al de kans krijgen om haar even op de paddock te gooien, kan ik daar geen hooi leggen. Ten eerste omdat mijn paard nog steeds niet aan de grond kan, dat zou dus eerder een marteling zijn ipv beweging, en ten tweede omdat ik geen hooi voor handen heb. Het enige hooi dat ze krijgt is dat wat 's morgens bij het uitmesten van de stallen wordt gegeven. Versta me niet verkeerd, 't is een hele hoop hooi, maar tegen ik op stal ben, haar hooinet heb gevuld met datgene dat op de grond lag, blijft er geen hooi meer over. Verder is de paddock ook een openbare plaats, dus ik kan mensen niet zomaar even tegenhouden om hun paard bij mijn paard te zetten of om even te wachten hun paard buiten te laten. Zo ben ik ook niet. We betalen allemaal en iedereen heeft recht op elk deeltje van de manege.

Daarom heb ik haar deze week even los gelaten in één van de binnenpistes waar ze eindelijk heeft gerold. Baasje superblij natuurlijk.  ;D Maar dat is dan ook maar 5 minuten. Nadat ze een keertje heeft gerold komt ze meteen naast mij staan en wijkt niet van mijn zijde. Ze beweegt dus alleen als ik beweeg, en dan kan ik evengoed met haar aan de hand gaan stappen natuurlijk.  :D

Langs de ene kant heeft het echt enorm veel voordelen dat ze momenteel op een manege staat, aangezien iedereen voor ons in de bres springt en mijn paard de beste zorgen krijgt. (Iedereen die passeert kijkt wel eens of het hooinet nog gevuld is, of haar deken goed hangt, ... Anderen willen haar dan weer beweging geven als ik echt niet kan,... Eentje vindt het zelfs de max om mijn pony te masseren.) Maar het mankeert me een beetje aan vrijheid om haar echt te geven wat ze nu nodig heeft. Zo mag er enkel buiten gelongeerd worden, maar met dit weer is dat bijna onmogelijk.

Meestal ga ik dan ook tijdens de week op de middag langs, dan ben ik vrijwel altijd de enige aanwezige. Maar tijdens de weekends zoals nu is het bijna altijd wedstrijd, keuring en nu zelfs ook dressuurstages, dus dan zit je als paardeneigenaar ook alweer wat beperkter. Eentje zei gisteren om te stappen onder het zadel, omdat je als ruiter OP het paard mag gaan en staan waar je wil, maar dat opzadelen wil ik het liefst toch nog even uitstellen. Ze lijkt zo fragiel momenteel.
- Mijn beste vriendin weegt 500 kilo en heeft flaporen, een gigantisch grote neus en een paardengebit.
Maar ze heeft een hart van goud en staat altijd voor mij klaar. Native ♥


 



Partners:
.